چشم انداز مشترک
«چشم انداز مشترک» تصویری روشن و قابل فهم از آیندهای است که کارکنان و سایر ذینفعان یک سازمان تلاش میکنند سهمی در شکل گیری آن داشته باشند.
«چشم انداز مشترک» تصویری روشن و قابل فهم از آیندهای است که کارکنان و سایر ذینفعان یک سازمان تلاش میکنند سهمی در شکل گیری آن داشته باشند.
«خبرگی فردی» فرآیندی است که طی آن افراد با طراحی هدفمند فضای کار و زندگی خود، به یکپارچگی ذهن و عمل دست پیدا میکنند.
این دوره شامل ۳۲ ساعت آموزش آنلاین است و برای افرادی طراحی شده که میخواهند با استفاده از تفکر سیستمی، سازمان خود را به سازمانی یادگیرنده تبدیل کنند.
«سازمان یادگیرنده» سازمانی است که برای کارکنان و سایر ذینفعان خود فضای یادگیری ایجاد کرده و میتواند مطابق با نیازهای حال و آینده تغییر کند.
«گفتگو» فرآیندی است که طی آن افراد ضمن آشنایی با مدلهای ذهنی یکدیگر، به شناخت دقیقتری از موضوع مورد گفتگو دست پیدا میکنند.
ديروز سه شنبه ٢٦ آبان ١٣٩٤با دخترم فاطمه از ترمينال غرب تهران عبور مي كرديمترمينال غرب ضلع شمالي ميدان آزادي است به بوفه رفتيم و
«تفکر کمی» یکی از مهارتهای تفکر سیستمی است که به کمک آن «عوامل کیفی» و «عوامل اندازه گیری نشده» هم «مقدار دهی» و در تصمیم گیری استفاده میشوند.
«ریشه مساله» در نگاه سیستمی، ساختاری است که باعث دور شدن از «هدف» و به وجود آمدن «مساله» و «نشانههای مساله» میشود.
جلسه هفتم دوره «از تفکر سیستمی تا دینامیک سیستمها» به بررسی ساختار حلقه بسته در سیستمها و رفتار حلقههای مثبت و منفی میپردازد.
تفکر سیستمی یک پارادایم فکری است که جهان را به صورت سیستمهایی به هم پیوسته و در هم تنیده میبیند و به شناخت و تصمیمگیری بهتر در مورد مسایلی که با آنها مواجه هستیم، کمک میکند.
«تفکر علمی» یکی از «مهارتهای تفکر سیستمی» است که کمک میکند از «مدلهای موجود» که دارای خطا هستند، برای شناخت و تصمیم گیری استفاده کنیم.
1985, Jay W. Forrester, “The” Model Versus a Modeling “Process” Emphasis on “The” Model is Unrealistic and Alarming Published Models are only a snapshot in
«مدل ذهنی» تصویری است که وقتی افراد به موضوعی فکر میکنند، از آن موضوع در ذهن افراد شکل میگیرد و مبنای قضاوت و تصمیمگیری قرار میگیرد.
کهن الگوی «تنزل اهداف» یک ساختار سیستمی است که نتیجه فعال شدن آن، کاهش تدریجی اهداف و درنتیجه راضی شدن به وضع موجود است.
فکر سیستمی مسوولیت رفتار سیستم را به عوامل داخل سیستم و کسانی که سیاستها و ساختار سیستم را مشخص میکنند نسبت میدهد.
فکر غیر سیستمی رفتار سیستم را به عوامل خارجی و غیر قابل کنترل نسبت میدهد.