وابستگی به مسیر
وابستگی به مسیر در اثر ایجاد انباشتهایی در مسیر رشد به وجود میآید. تغییر مسیر باعث از دست دادن یا کم اثر شدن این انباشتها خواهد شد.
وابستگی به مسیر در اثر ایجاد انباشتهایی در مسیر رشد به وجود میآید. تغییر مسیر باعث از دست دادن یا کم اثر شدن این انباشتها خواهد شد.
بازی پولیا زمینه مناسبی برای گفتگو در مورد ساختارهای ایجاد کننده «وابستگی به مسیر» در زندگی فردی و در سیستمهای اقتصادی و اجتماعی ایجاد میکند.
پشتیبانی از کارآفرینی در مدرسه مقدمه گذار به مدارسی است که میتوانند دانش آموزان را به سمت حل مسایل واقعی جامعه هدایت کنند.
شبکههای ارتباطی مدارس از یک سو به یافتن شغلهای بهتر کمک میکنند و از سوی دیگر میتوانند زمینهساز رشد در مسیر شغلی باشند. در این مقاله به راههای تقویت این شبکهها و نقش آنها در توسعه و عدالت آموزشی پرداخته شده است.
این مقاله به موضوع «هدف نظام آموزشی» میپردازد و مسیری برای باز طراحی مدارس و دانشگاهها نشان میدهد.
این مقاله به مسیر یادگیری طی شده در گروه آموزشی و پژوهشی آسمان در دانشگاه صنعتی شریف میپردازد و در مجله «رشد مدرسه فردا» چاپ شده است.
«بازی مسیر زندگی» یک بازی آموزشی است که طی آن افراد با انتخابهای مهم زندگی مواجه میشوند و مسیر زندگیشان را شبیه سازی میکنند.
در قطار تصميم گرفتم به قول دوست خوبم فرزين فرديس از “محدوده امن” خودم خارج بشم و به كوپههای مختلف برم و دوستان جديد پيدا
2010, Ali N. Mashayekhi, Soheil Ghili, System dynamics problem definition as an evolutionary process using the concept of ambiguity The Concept of Ambiguity The Role
تفکر درونزا (ساختار به عنوان علت) زیربنای تفکر سیستمی است و به این واقعیت اشاره دارد که این «ساختار سیستم» است که «رفتار سیستم» را میسازد.
کهن الگوی «رشد و سرمایه گذاری ناکافی» ساختاری است که طی آن با تاخیر در سرمایه گذاری، کیفیت محصولات و خدمات افت میکند و رشد متوقف میشود.
همیشه دوست داشتم مسیر آموزش مدیریت یک جایی به ادبیات و هنر و فیلم و … گره بخورد و مثلاً روزی از روزها موضوع کلاسی
تصمیمگیری فرآیندی است که طی آن، بر مبنای وضع موجود و اهداف، مقدار متغیرهای نرخ سیستم مشخص میشود و در نتیجه رفتار آینده سیستم شکل میگیرد.
کهن الگوی «درمانهای بدتر از درد» یک ساختار شناخته شده سیستمی است که نتیجه آن انجام کارهایی است که در بلند مدت، وضعیت دانش آموزان و مدرسه را بدتر میکنند.
کهن الگوی «محدودیت رشد» یک ساختار شناخته شده سیستمی است که طی آن، سرعت رشد در نتیجه مواجهه با محدودیتهایی کم شده و نهایتا متوقف میشود.
«خبرگی فردی» فرآیندی است که طی آن افراد با طراحی هدفمند فضای کار و زندگی خود، به یکپارچگی ذهن و عمل دست پیدا میکنند.
فکر سیستمی بر روابط علت و معلولی و اینکه رفتار سیستم واقعا چگونه شکل می گیرد تمرکز دارد.
فکر غیر سیستمی به دنبال فهرست کردن عوامل موثر بر رفتار سیستم است.
«پیامدهای ناخواسته» نتایجی هستند که از تصمیمها و اقدامهای ما به وجود میآیند اما مورد نظر ما نبودهاند و برای ما مطلوب نیستند.