حضور
«حضور» (Presence) یعنی نسبت به شرایطی که در آن قرار داریم و نسبت به افکار، احساسات و اقدامهای خودمان و دیگران تامل و آگاهی داشته باشیم.
«حضور» (Presence) یعنی نسبت به شرایطی که در آن قرار داریم و نسبت به افکار، احساسات و اقدامهای خودمان و دیگران تامل و آگاهی داشته باشیم.
«تامل» (Reflection) یعنی سرعت تصمیمگیری و اقدامهایمان را کم کنیم تا بتوانیم بفهمیم چگونه تصمیم میگیریم و چگونه اقدام میکنیم.
«پشتیبانی» فرآیندی است که طی آن، افراد سعی میکنند مدل ذهنی خودشان را برای دیگران آشکار کنند و توضیح دهند که چگونه به تصمیم خاصی رسیدهاند.
«پرسشگری» فرآیندی است که طی آن از دیگران خواسته میشود تا روش تصمیمگیری و مدل ذهنیشان را آشکار کنند و توضیح دهند که چگونه به تصمیم خاصی رسیدهاند.
«گفتگو» فرآیندی است که طی آن افراد ضمن آشنایی با مدلهای ذهنی یکدیگر، به شناخت دقیقتری از موضوع مورد گفتگو دست پیدا میکنند.
سیما سعادتی، دانشجوی دکتری فناوری اطلاعات در آموزش است. متن زیر تجربه شرکت ایشان در دوره «آشنایی با تفکر سیستمی» در بهار ۱۴۰۰ است. «دوره
فاصله بين آنچه هستيم (وضع موجود) و آنچه مي خواهيم كه باشيم (وضع مطلوب/هدف) زمينه را براي تلاش براي تغيير و بهبود وضع موجود فراهم
١: عملكرد ما در سال هاي گذشته لايق جمع ما نبوده،اين همه آدم توانمند جمع شده ايم دور هم براي كار كردن ولي خروجي كارمان
این دوره شامل ۳۲ ساعت آموزش آنلاین بر پایه منابع فارسی است. این دوره برای افرادی طراحی شده که آشنایی با تفکر سیستمی برایشان کافی نیست و میخواهند مهارتهای تفکر سیستمی خود را ارتقا دهند.
«خود کارآمدی» باوری است که نسبت به توانمندی خود نسبت به موفقیت در انجام یک کار خاص داریم.
فکر سیستمی مسوولیت رفتار سیستم را به عوامل داخل سیستم و کسانی که سیاستها و ساختار سیستم را مشخص میکنند نسبت میدهد.
فکر غیر سیستمی رفتار سیستم را به عوامل خارجی و غیر قابل کنترل نسبت میدهد.
جلسه هفتم دوره «یادگیری و تفکر سیستمی در مدرسه» به رفتار ساختارهای ساده در سیستمها و نحوه نوشتن معادلات متغیرهای نرخ میپردازد.
به دست گرفتن ابتکار عمل (being “proactive”) این روزها نقل محافل است. مدیران پیدرپی جار میزنند که در مواجهه با مشکلات باید مسؤولیتپذیر بود. اغلب
«تفکر کل نگر» یکی از مهارتهای تفکر سیستمی است که کمک میکند به جای غرق شدن در جزییات، به کل سیستم و روابط اصلی شکل دهنده رفتار آن توجه کنیم.
فکر سیستمی به دنبال شناخت مساله از طریق فهم روابط بین اجزای سیستم است.
فکر غیر سیستمی به دنبال شناخت مساله از طریق تمرکز بر جزییات است.