خود کارآمدی
«خود کارآمدی» باوری است که نسبت به توانمندی خود نسبت به موفقیت در انجام یک کار خاص داریم.
«خود کارآمدی» باوری است که نسبت به توانمندی خود نسبت به موفقیت در انجام یک کار خاص داریم.
«ناتوانی آموخته شده» ناشی از شکستهای گذشته است. وقتی حس کنیم در زمینهای نمیتوانیم موفق شویم، دیگر تلاش نمیکنیم و همیشه شکست خورده باقی میمانیم.
«پیش گویی خود محقق کننده» زمانی اتفاق میافتد که بر مبنای آن پیشگویی کارهایی انجام میدهیم که موجب به وقوع پیوستن آن پیشگویی میشود.
منحنی نمایی منفی یا رفتار «هدف جو» نتیجه فعال بودن یک «حلقه منفی» در سیستم است. این منحنی «وضعیت سیستم» را در حالی به «هدف
«حضور» (Presence) یعنی نسبت به شرایطی که در آن قرار داریم و نسبت به افکار، احساسات و اقدامهای خودمان و دیگران تامل و آگاهی داشته باشیم.
«تامل» (Reflection) یعنی سرعت تصمیمگیری و اقدامهایمان را کم کنیم تا بتوانیم بفهمیم چگونه تصمیم میگیریم و چگونه اقدام میکنیم.
«نردبان استنتاج» ابزاری است که فرآیند شکلگیری قضاوتها و تصمیمهای انسانها بر مبنای اطلاعات و دادههای دریافتی را نشان میدهد.
«پشتیبانی» فرآیندی است که طی آن، افراد سعی میکنند مدل ذهنی خودشان را برای دیگران آشکار کنند و توضیح دهند که چگونه به تصمیم خاصی رسیدهاند.
«پرسشگری» فرآیندی است که طی آن از دیگران خواسته میشود تا روش تصمیمگیری و مدل ذهنیشان را آشکار کنند و توضیح دهند که چگونه به تصمیم خاصی رسیدهاند.
«گفتگو» فرآیندی است که طی آن افراد ضمن آشنایی با مدلهای ذهنی یکدیگر، به شناخت دقیقتری از موضوع مورد گفتگو دست پیدا میکنند.
1996, George P. Richardson, Problems for the future of system dynamics Understanding model behavior Accumulating wise practice Advancing practice Accumulating results Making models accessible Qualitative
تفکر درونزا (ساختار به عنوان علت) زیربنای تفکر سیستمی است و به این واقعیت اشاره دارد که این «ساختار سیستم» است که «رفتار سیستم» را میسازد.
این دوره شامل ۳۲ ساعت آموزش آنلاین است و برای افرادی طراحی شده که میخواهند با استفاده از تفکر سیستمی، سازمان خود را به سازمانی یادگیرنده تبدیل کنند.
«پویایی شناسی سیستمها» یا «دینامیک سیستمها» یکی از مکتبهای تفکر سیستمی است که شبیهسازی رفتار سیستمهای اقتصادی و اجتماعی را به کمک کامپیوتر امکان پذیر کرده است.
«تفکر حلقه بسته» یکی از «مهارتهای تفکر سیستمی» است که باعث میشود به بازخوردهای تصمیمها و اقدامات و اثرات آنها بر اقدامات آینده توجه کنیم.
اسلایدهای معرفی دوره «یادگیری و تفکر سیستمی در مدرسه» اهمیت یادگیری مهارتهای تفکر سیستمی برای معلمان، مدیران مدارس و کارشناسان حوزه آموزش را نشان میدهد.
«گفتگو» فرآیندی است که طی آن افراد ضمن آشنایی با مدلهای ذهنی یکدیگر، به شناخت دقیقتری از موضوع مورد گفتگو دست پیدا میکنند.
فهم ما از نوشته ها و حرف های ديگران خيلی به عينكی كه به چشممان زدهايم و رابطهای كه با آن افراد متصور هستيم بستگی
تصمیمگیری فرآیندی است که طی آن، بر مبنای وضع موجود و اهداف، مقدار متغیرهای نرخ سیستم مشخص میشود و در نتیجه رفتار آینده سیستم شکل میگیرد.
«رشد نمایی» توسط حلقههای بازخوردی مثبت و زمانی به وجود میآید که افزایش مقدار متغیرهای حالت، باعث افزایش نرخهای ورود آنها شود.